1- باتری خشک :

اصطلاح خشک اغلب برای باتریهای آب بندی شده که نیاز به افزودن آب مقطر در طول مصرف ندارند اطلاق می شود. این اصطلاح بیان چندان درستی نیست چون هیچ نوع باتری اسید – سربی به معنای واقعی خشک وجود ندارد. عدم نیاز به اضافه کردن آب مقطر در طول مصرف دلیلی بر عدم وجود الکترولیت (اسید) داخل باتری نیست .

گاهی نیز اصطلاح خشک برای باتریهای منفذدار معمولی اطلاق می شود این بیان به این دلیل است که باتریهای منفذدار معمولی هنگام خرید فاقد اسید است و کاملاً خشک می باشد.
با توجه به دو بیان فوق ، اغلب به کار بردن اصطلاح خشک باعث عدم درک درست از باتری مورد نظر مخاطب می شود.

به همین دلیل توصیه می شود به باتریهای منفذدار اصطلاح نرمال، معمولی و یا منفذدار و برای باتریها آّب بندی شده اصطلاح MF یا آب بندی شده (Sealed) استفاده شود.

2- باتری اتمیک :

برخی ذکر کرده اند که این اصطلاح حدود سال 1930 از طرف برخی موتورسیکلت رانان به باتریهای سرب- اسید اطلاق شده که در مورد صحت این مطلب، مدارک مستندی وجود ندارد. ولی چیزی که واضح است این است در آن زمان فقط باتریهای معمولی (منفذدار) سرب – اسید تولید می شوند و هیچ نمونه ای از باتریهای آب بندی شده در بازار وجود نداشت. امروزه چند شرکت در دنیا از جمله یک شرکت ایرانی کلمه اتمیک را به عنوان نام تجاری باتریهای آب بندی شده خود انتخاب نموده اند و متاسفانه اغلب مردم حتی متخصصین صنعت باتری از کلمه اتمیک برای باتریهای آب بندی شده استفاده می کنند که چندان صحیح نمی باشد. در مورد علت کاربرد کلمه اتمیک برای باتریهای سرب – اسید، برخی معتقدند که این اصطلاح می تواند فقط برای باتریهای سرب – اسید دسته VRLA صحیح باشد که در آنها بازگردانی اکسیژن به صورت اتمی صورت می گیرد و اگر این پدیده دلیلی برای استفاده از کلمه اتمیک باشد، باید برای کلیه باتریها، حتی باتریهای غیر سرب – اسید نیز استفاده شود چون در تمام باتریها، کلیه فرایندهای شیمیایی داخل باتری در مقیاس اتمی صورت می گیرد.

با مرور این دیدگاهها و توجه به ایجاد شبهه در بین مردم، بهتر آن است که کلمه اتمیک فقط نام تجاری یک باتری سرب – اسید تولید یک شرکت خاص باقی بماند و هیچ گاه برای هیچ دسته ای از باتریها به کار برده نشود و برای باتریهای آب بندی شده از اصطلاح MF یا آب بندی شده (Sealed) استفاده شود.

3- شیرین شدن یا شیرین کردن :

همانطور که می دانیم محلول اسید سولفوریک که در باتریهای سرب – اسید به عنوان الکترولیت استفاده می شود مزه ترش دارد، هنگامی که باتری تخلیه می شود، درصد اسید در الکترولیت کاهش می یابد و به همین دلیل مزه ترشی آن نیز کم می شود. این پدیده باعث شده است که باتریسازان تجربی اصطلاح شیرین شدن یا شیرین کردن را در مورد تخلیه بودن شبکه های باتری (دشارژ) استفاده کنند.